ملاک هاى شادى ناپسند

 بعضی شادی ها که با هدف تکاملی انسان سنخیت ندارد .از نظر شرع مقدس، مذموم و ناپسند است.

1- شادی از طریق گناه کسی که با گناه و معصیت خدا به شادی بپردازد با این کار دو عمل زشت انجام داده است: یکی خود معصیت و دیگری، شادی به گناه. امام علی(ع) می فرماید: شادی به گناه، از انجام دادن آن زشت تر است (میزان الحکمه ج3 ص463)

2- شادی در برابر افراد محزون امام حسن عسکری(ع) شادی در برابر فرد مصیبت زده و غصه دار، دور از ادب و جوانمردی است (بحارالانوار ج75)

3- شادی تمسخرآمیز یکی از شیوه های مستکبران در برابر حق طلبان، شادی تحقیرآمیز به منظور تضعیف روحیه آنان است، همان گونه که فرعون در مواجهه با معجزات روشن حضرت موسی(ع) خندید و شادی ظاهری خویش را اظهار کرد (زخرف47)

4- شادی در برابر لغزش دیگران علی(ع) در این زمینه می فرماید: به لغزش دیگران خوشحال مشو، زیرا تو نمی دانی که زمانه با تو چه خواهد کرد (میزان الحکمه ج، ص149)

5- شادی مغرورانه قرآن کریم در مذمت افراد کم ظرفیت که با دست یابی به مال و ثروت و مقام چنان به شادی می پردازند که از خود بی خود می شوند، می فرماید: اگر آدمی را پس از محنت به نعمتی رساندیم، می گوید: دوران زحمت و رنج به سر آمد و در این حال، سرگرم شادمانی و فخرفروشی می گردد وَ لَئنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاء بَعْدَ ضَرَّاء مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّیِّئَاتُ عَنِّی إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (هود10)

6- شادی با حرکات موزون یکی دیگر از شادی های ناروا، شادی با رقص، سوت و دست زدن در مجالس لهو و لعب و شهوت آمیز و همراه با مفاسد و گناهان دیگر است.