برای برخی کارها تعبیر لیس منا در روایات بکار رفته از این لیس منا معلوم میشه این رفتارها باعث جدایی ما از اهل البیت ع میشود 

۱. عدم محاسبه نفس؛ امام کاظم(ع) می فرماید: «لَیْسَ مِنَّا مَنْ‏ لَمْ‏ یُحَاسِبْ‏ نَفْسَهُ‏ فِی‏ کُلِ‏ یَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ حَسَناً اسْتَزَادَ اللَّهَ وَ إِنْ عَمِلَ سَیِّئاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ مِنْهُ وَ تَابَ إِلَیْهِ؛[۸] از ما نیست کسی که عملکرد خویش را هر روز بازرسی نکند، پس، اگر کار خوبی انجام داده، از خدا توفیق افزون شدن کار نیکو را بخواهد و اگر کردار بد انجام داده، از خدا آمرزش بطلبد و به درگاه او توبه کند.»

۲. عدم احترام به بزرگ تر؛ از پیامبر اکرم(ص) روایت است: «لَیْسَ‏ مِنَّا مَنْ‏ لَمْ‏ یُوَقِّرْ کَبِیرَنَا وَ یَرْحَمْ صَغِیرَنَا وَ یَعْرِفْ فَضْلَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ؛[۹] از ما نیست کسی که بزرگِ ما را گرامی و ارجمند ندارد. به صغیر ما مهربان نباشد و فضیلت ما اهل‏بیت را نشناسد.»

۳. عدم مراعات همسایه؛ رسول گرامی اسلام(ص) فرمود: «لَیسَ مِنَّا مَن لَم یَأمَن جَارُهُ بَوَائِقَهُ؛[۱۰] از ما نیست کسی که همسایه اش از [درد و رنج] او آسوده نباشد.»؛ یعنی همسایه‏آزار باشد.

امام صادق(ع) نیز می فرماید: «اِعلَمُوا اَنَّهُ لَیسَ مِنَّا مَن لَم یُحسِن مُجَاوَرَهَ مَن جَاوَرَهُ؛ بدانید از ما نیست آن کس که خوب همسایه داری نکند.»

۴. دوستی با دوستان و دشمنی با دشمنان؛ امام رضا(ع) می فرماید: «مَن وَاصَلَ لَنَا قَاطِعاً اَو قَطَعَ لَنَا وَاصِلاً اَو مَدَحَ لَنَا عَائِباً اَو اَکرَمَ لَنَا مُخَالِفاً فَلَیسَ مِنَّا وَ لَسنَا مِنهُ؛[۱۱] هر کسی به کسی که از ما بریده، بپیوندد؛ یا با کسی که به ما پیوسته است، قطع رابطه نماید؛ یا مدح و ستایش از کسی کند که بر ما عیب می گیرد؛ یا گرامی بدارد کسی را که با ما مخالف است، از ما نیست و ما هم از او نیستیم.»

متأسفانه امروزه برخی افراد، همه را خودی می پندارند و مرزهای ایمانی را برمی چینند و نزد خود به خطا می پندارند که اسلام را خیلی عالی معرفی می کنند و تصوّر می کنند این رفتارشان جذب‏کننده دیگران است. در صورتی که بیگانگان، یا ناآگاه هستند، یا بی طرف؛ ولی بعضی کینه توز و معاندند و شرایط نیز چندگونه است.

۵.  نخواندن نماز شب؛ امام صادق(ع) می فرماید: «لَیسَ مِنَّا مَن لَم یُصَلِّ صَلَاهَ اللَّیلِ؛[۱۲] از ما نیست کسی که نافله شب را نخواند.» گفتنی است، برای تخفیف خواندن نمازشب ـ در آغاز امر ـ می توان از کتب فقهی استفاده کرد که فقها معتقدند، نمازشب را می توان نشسته یا خوابیده خواند و یا سوره بعد از حمد را نخواند. اگر چهار رکعتش را پیش از اذان صبح خواند، بقیه را به عنوان ادا بخواند و اگر موفق نشد، قضایش را به جا آورد، یا کفاره بدهد، و حتی اگر دو رکعت هم می‏خواند، بخواند و در حال حرکت نیز می توان نافله را خواند و… .[۱۳]

از امام حسن عسکری(ع) روایت است: «لَاتُنَالُ شَفَاعَتُنَا مَن استَخَفَّ بِصَلَاهِ اللَّیلِ؛[۱۴] کسی که نمازشب را سبک شمارد، به شفاعت ما نرسد.»

متأسفانه امروزه برخی افراد، همه را خودی می پندارند و مرزهای ایمانی را برمی چینند و نزد خود به خطا می پندارند که اسلام را خیلی عالی معرفی می کنند و تصوّر می کنند این رفتارشان جذب‏کننده دیگران است

۶. پروا و ورع؛ امام صادق(ع) می فرماید: «لَیْسَ مِنَّا وَ لَا کَرَامَهَ مَنْ کَانَ فِی مِصْرٍ فِیهِ مِائَهُ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ وَ کَانَ فِی ذَلِکَ الْمِصْرِ أَحَدٌ أَوْرَعَ‏ مِنْه؛[۱۵] از ما نیست و هیچ کرامتی ندارد کسی که در شهری باشد که در آن صدهزار نفر باشند و در آن شهر کسی با ورع تر از او یافت شود.»

۷. صداقت در رفتار و کردار؛ امام صادق(ع) می فرماید: «لَیسَ مِن شِیعَتِنَا مَن وَافَقَنَا بِلِسَانِهِ وَ خَالَفَنَا فِی اَعمَالِنَا وَ آثَارِنَا؛[۱۶] از شیعیان ما نیست آن که در زبان با ما موافق است ولی در رفتار و آثار ما، مخالفت می کند.»

۸. ترک دنیا برای آخرت؛ امام صادق(ع) می فرماید: «لَیسَ مِنَّا مَن تَرَکَ دُنیَاهُ لِآخِرَتِهِ وَ لَا آخِرَتَهُ لِدُنیَاهُ؛[۱۷] از ما نیست کسی که دنیایش را به طور کلی رها کند، به جهت درک آخرتش و نه کسی که آخرتش را فدای دنیایش کند.» برخی راهبان مسیحی یا بودایی ها و دراویش قید دنیا را می زنند و سربار جامعه می شوند.